Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης: το κόστος των δασμών μεταφέρεται στις τιμές καταναλωτή, κυρίως μέσα σε ένα έτος

Οι οικονομολόγοι Mary Amiti, Sebastian Heise και David Weinstein δημοσίευσαν μια σημείωση για το πόσο γρήγορα οι δασμοί φτάνουν στις καταναλωτικές τιμές. Συνέκριναν τις μεταβολές τιμών σε 67 κατηγορίες καταναλωτικών αγαθών εκτός πετρελαίου με διαφορετική έκθεση στους δασμούς. Έλεγξαν για τις συναλλαγματικές ισοτιμίες και τη νομισματική πολιτική. Τα δεδομένα εκτείνονται έως τον Φεβρουάριο του 2026.

Διαπιστώνουν ότι κάθε επιπλέον ποσοστιαία μονάδα μέσου δασμού αυξάνει τις τιμές των καταναλωτικών αγαθών κατά περίπου 0,25% έπειτα από ένα έτος. Περίπου τα δύο τρίτα αυτού αποτελούν άμεση επίδραση: οι τιμές των εισαγωγών αυξάνονται σχεδόν σε αναλογία ένα προς ένα με τον δασμό, και αυτό ολοκληρώνεται σχεδόν μέσα σε έναν μήνα. Το υπόλοιπο ένα τρίτο είναι έμμεσο. Τα αμερικανικής κατασκευής αγαθά ακριβαίνουν καθώς αυξάνεται το κόστος εισροών και καθώς εξασθενεί ο ανταγωνισμός από τις εισαγωγές. Αυτό το δεύτερο μέρος διαμορφώνεται σε διάστημα 6 έως 12 μηνών. Από τις τιμές εισαγωγών και παραγωγού έως το ράφι του καταστήματος, η μετακύλιση ανέρχεται κατά μέσο όρο σε περίπου 50%.

Για την έρευνα της αξίας, πρόκειται για ξεκάθαρη περίπτωση μετατόπισης κόστους (cost shifting). Μια επιβάρυνση που επιβάλλεται στα σύνορα δεν παραμένει στον πρώτο πληρωτή. Κινείται κατά μήκος της αλυσίδας και κάθε στάδιο κρατά ένα μέρος της και μεταβιβάζει το υπόλοιπο. Οι καταναλωτές καταλήγουν να φέρουν μεγάλο μέρος του βάρους, ενώ οι εγχώριες επιχειρήσεις αποκτούν περιθώριο τιμολόγησης ως παρενέργεια. Έχει σημασία και ο χρόνος: ορισμένες μετατοπίσεις είναι άμεσες και άλλες αργές.

Υπάρχουν όρια. Η μελέτη καλύπτει μόνο αγαθά και όχι υπηρεσίες, που αποτελούν περίπου τα δύο τρίτα της καταναλωτικής δαπάνης. Επομένως δεν παρέχει πλήρη μέτρηση του πληθωρισμού ούτε του ποιος χάνει συνολικά.